Wiera Gran
Spektakl rozgrywa się w małym, wytapetowanym pokoju bez okien. Zaprojektowałam scenografię, w której niedoskonałe lustra na ścianach mnożą i zniekształcają odbicia — przestrzeń wydaje się głębsza, a granica między rzeczywistością a iluzją się zaciera.
Główne źródło światła to lightbox nad sceną, podświetlany projektorem. Wyświetlane na nim faktury — migotanie płomieni, cienie drzew — zmieniają nastrój kolejnych scen i podkręcają napięcie.
(Asymptotic Felting →)